Politici en de vertrouwenscrisis

Het is geen verrassing te zien dat het vertrouwen van politici sterk is afgenomen. Het is ontluisterend om te zien dat ze blijkbaar niet willen begrijpen dat ze daar zelf debet aan zijn. De afgelopen dagen hebben diverse vooraanstaande politici in interviews aangegeven zelf niet schuldig te zijn aan het afnemende vertrouwen. Terwijl ze toch heel goed verteld zal worden door hun spindoctors dat het vertrouwen vooral bepaald wordt door hun eigen persoonlijke gedrag. Communicatie en campagnes kunnen daaraan slechts in geringe mate bijdragen. Zelfkritiek en het zich kwestbaar durven opstellen is er blijkbaar niet bij in de politieke arena. Dat is natuurlijk jammer omdat het verloren terrein daarmee niet wordt goedgemaakt. En eerder nog verder zal toenemen. De politiek is duidelijk in crisis en in dergelijke situaties wordt vaak ondoordacht gehandeld. Een gevaarlijke situatie om vanuit campagne te voeren voor de gemeenteraadsverkiezingen. De afrekening zal dan ook snel volgen en dat is natuurlijk een voorbode voor de Tweede Kamerverkiezingen, die binnen enkele maanden al op het programma staan. Een kritische zelfanalyse is wat er nodig is en daarbij zeer nadrukkelijk de beeldvorming bij de omgeving betrekken. Daar begint het mee. Een tweede belangrijk punt is het vasthouden aan de eigen vertrekpunten. De debatten van nu laten zien dat politici zich te vaak laten uitdagen en zich 'verliezen' in persoonlijke gevechten met hun politieke tegenstander. Jammer want daar help je alleen de tegenstander maar mee. Vasthouden aan de eigen standpunten en boodschappen is cruciaal om vertrouwen terug te winnen en uiteindelijk stemmen te winnen.