Blinde verdediging op een harde aanval is in crisissituaties het meest voorkomende gedrag. Dat zagen we ook nu weer bij de presentatie van het IRAK-onderzoek van de commissie Davids. De vraag is echter of dat dit ook altijd de juiste strategie is. De ervaring leert dat de harde rationele confrontatie meestal niet leidt tot het gewenste doel. Zeker als er ook nog sprake is van veel gevoeligheid en emotie rond het issue. In dergelijke situaties is het noodzakelijk te zoeken naar een genuanceerdere communicatiestrategie, die daarmee rekening houdt. Zo is het belangrijk om niet alleen te willen pareren, maar ook toe te geven op de punten waar dat ook nodig is en kan. Erkenning van een ontstane situatie is belangrijk om vervolgens natuurlijk wel de eigen positie, standpunten en acties aan te geven. Buigen is geen nederlaag. Sterker nog, het is vaak nodig om daarna zelfs sterker uit de strijd te komen. Het vergt echter wel moed. Het tonen van kwetsbaarheid is geen tekortkoming, maar juist een onderscheidende kwaliteit van de leider. Zeker in een tijd als deze, waarin de emotie regeert en de omgeving steeds kritischer en mondiger is. En terecht natuurlijk.
Niet buigen kan dus barsten betekenen!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten